Het thema van dit artikel is ingegeven vanuit de gedachte dat in het 'christelijke' Europa de slachting plaats vond van miljoenen Joden. Hoe was dit mogelijk ? Veel joden kijken dan ook naar het christendom als een godsdienst van haat en niet van liefde, gelet op een eeuwenlange geschiedenis van christelijke antisemitisme. 

Dit artikel laat zien dat de christelijke cultuur in de kerk helemaal niet altijd bijbels is.  Eén van de discussiepunten is bijvoorbeeld het vieren van de sabbat of de zondag.

God heeft de zevende dag als rustdag in een eeuwigdurend verbond vastgelegd. Exodus 31:16 
Het zal nog steeds zo zijn na onze tijd, zie hiervoor onder andere Ezechieël 46:1; Hebr. 9:4; Jesaja. 66:23. 

Christenen zeggen te geloven in de tien geboden, echter het vierde gebod nemen ze niet zo nauw.

In de bijbel is nooit en te nimmer een andere dag ingesteld als vervanging van de Sabbat. 
Daar is niets over te vinden in de Bijbel.

De vervanging, is een zuivere menselijke traditie, Mattheüs.15:9.
Wij kunnen nergens in de Bijbel vinden dat de Apostelen aangetoond hebben dat wij van de laatste dag der week, de Sabbat, moesten overschakelen naar de eerste dag der week, de ZONdag. 

De Apostelen en eerste gemeenten hielden de Sabbat zo als we kunnen leren van, Hand. 13:14, :42, :44, 15:21, 16:13, 18:4.
Hand. 17:2 legt er zelfs de nadruk op, dat het hun gewoonte was om op de Sabbat samen te komen.

Hoe is de zondag dan ontstaan ?
De Mithras godsdienst, was omtrent het begin van onze jaartelling de overheersende Godsdienst in het Romeinse rijk. Het was de Godsdienst van de leger aanvoerders en nobelen.
Mithras a zon aanbiddende religie had in die tijd de hellenistische Zongod Helius geadopteerd als "Deus sol invictus" de onoverwinnelijke zongod.

De eerste dag van de week, de ZONdag, was aan hem gewijd. 
Keizer Constantijn, een vurige aanhanger van deze kult, maakte een wet in het jaar 321.
Deze wet zegt ondermeer: 
Alle ambtenaren van het rijk moeten op de eerste dag van de week het werk neerleggen ter ere van onze Heer, Deus sol invictus (de zongod).

Deze dag is toen overgenomen door de kerk die, om als Godsdienst erkend te blijven, afstand moest doen van alles dat ook maar iets met de Joodse Godsdienst te maken had.

De Joodse Godsdienst werd verboden omdat zij geen andere God erkende in een tijd dat de wet vereiste dat alle erkende Goden vereerd moesten worden.
Met het accepteren van de heidense ZONdag, wilde het Christendom aantonen dat het geen Joodse sekte was. 
Door de Zondagviering zochten zij acceptatie van de andere godsdiensten.
De wet dat alle goden accepteerbaar zijn werd door Constantijn aangehouden.
Maar om eenheid te bewerkstelligen bewerkte hij dat alle goden zo veel mogelijk op de zelfde dagen verheerlijkt moesten worden. 
Dit heeft ook tot de acceptatie van de ZONdag geleid evenals de invoering van het kerstfeest. 
Vele jaren later, op het concilie van Orleans in het jaar 538, werd als het 32ste canon, de Zondagsviering door de kerk ingesteld. Hiermee werd de Sabbat met al zijn consequenties naar de zondag verplaatst. 

Niet door God die de Sabbat ingesteld heeft, maar door de Kerk.
De Roman Katholieke catachismus, in zijn vraag en antwoorden, zegt duidelijk dat de Zondagviering niet het zelfde is als de Bijbels ingestelde Sabbat, maar dat het door de Paus is ingesteld. 

Diegene die zeggen dat ook de Apostelen op de eerste dag der week bijeen kwamen, baseren dit op twee Bijbelteksten die niet goed vertaalt zijn, namelijk Hand. 20:7 en 1Kor. 16:2. 
Het Grieks in de copieën van de NT manuscripten die wij kennen, gebruiken een Hebreeuws/Aramees idioom voor de Sabbat, sabbaton en sabbatou 

De Grieken kenden de Sabbat niet en hadden daarom geen uitdrukkingen die daarmee verband hielden.
De tekst in Hand. 20:7: 
en de tee mia ton sabbaton. 

zou moeten vertaalt worden als:
en op de eerste van de Sabbats 
Dit komt overeen met het schriftverband van Handelingen 20. 
In de eerste zes versen wordt een verslag van de verschillende gebeurtenissen gedaan.
In vers 6 zegt het dat zij vertrokken van Fillippi na het feest der Ongezuurde broden.
In vers 7 valt hij even terug op wat er gebeurde juist voor dat zij vertrokken. Op de eerste van de zeven Sabbatten die afgeteld worden tot pinksteren, kwamen zij te samen.
Dat was de Sabbat na de Hoogsabbat van de ongezuurde broden en wel bekend als De EERSTE van de Sabbats onder de Joden..
De dag daarop vertrokken zij en na vijf dagen sloten zij zich aan bij de anderen in Troas.
Paulus zou nooit de Torah, die door hem en Jeshua geleerd en gehouden werd, verbreken door op de Sabbat te reizen. Hij zou daarom op de eerste dag van de week opstap gaan.
De Griekse tekst in 1Kor. 16:2 "kata mian sabbatou" 
zou vertaalt moeten worden als: 
En op elkeen Sabbat 
In de Messiaanse geschriften vertalen onze vertalers sabbaton vaak correct met Sabbat. Maar als het zo uitkomt vanwege de Kerkelijke doctrines gebruiken zij cirkel redenering. 
Zij zeggen dan: 
Daar wij op de eerste dag der week samen komen, moet het in deze gevallen vertaalt worden als eerste dag van de week.
De vertalingen van eerste dag van de week, in: 
Matt. 28:1; Mark 16:2; Lucas 23:56; Joh. 20:1; Hand.20:7; and 1Kor.16:2, zijn opzettelijke vervalsingen van het originele Grieks om de Kerkelijke instellingen te rechtvaardigen. 

De Bijbelse passages aangehaald om de Zondagviering te verdedigen, zijn geen wettelijk bewijs. Als zij letterlijk vertaalt worden bewijzen zij het tegendeel.
Als de schrijvers van het Hebreeuwse/Arameense origineel, de eerste dag van de week bedoeld zouden hebben, dan hadden zij jomrishon gebruikt en de Griekse vertaling zou dan "tie hiemera tie protos" geweest zijn.
Als de eerste dag van de week bedoelt zou zijn, dan was geen Hebreeuws idioom nodig geweest omdat het Grieks de uitdrukking de eerste dag wel kent. 

Het excuus dat mensen nu gebruiken voor de Zondagviering en dat was uitgevonden door de vroegere Kerk, is dat de zondag de opstandings dag van de Messias is.
Maar als we de Griekse manuscripten die wij ter beschikking hebben nauwkeurig bestuderen, dan zien wij dat niet de zondag, maar de Sabbat de opstandings dag is, zoals ik uit de Schriften bewezen heb in mijn artikel over Pasen. 

"Maar Paulus heeft toch duidelijk gezegd dat het er niet toe doet welke dag je viert." ?
Neem bijvoorbeeld Colossensen 2:16.
De brief bevat antwoorden op vragen waarvan wij niet weten wat zij waren. Maar vers 8 geeft ons een idee van de moeilijkheden. 
Het Hebreeuwse woord Torah betekent lering of onderwijs. Het was voor de Kerk beter om dit met wet te vertalen zo dat het de Kerkelijke dogma's hiermee beter kon verdedigen.
In de dagen van Jeshua werd er nogal getwist over de Orale Torah (wet), de menselijke instellingen. 
Jeshua en de Apostelen hielden zich aan de geschreven Torah (wet) en niet aan de mondelinge overleveringen.
De meeste Joden vonden dat niet genoeg en dat was de aanleiding van de meningsverschillen tussen Jesjoea en de Joden, meningverschillen die aanbleven na Zijn hemelvaart. 
Daar doelt Paulus op in vers 16. Hij verwerpt de Sabbat niet maar zegt het is een teken van de dingen die nog komen moeten, zoals ik al heb aangetoond.
Wat Paulus hier bedoelt is dat al de door mensen gemaakte bepalingen omtrent de Sabbat er niet toe doen.
Vergelijk ook eens Jesaja 1:13. God zegt daar echt niet dat Hij die feesten afschaft. Nee Hij zegt dat Hij er genoeg van heeft van de manier waarop zij gevierd worden.

Net zo is de bedoeling van Paulus in zijn brieven.
Het zal voor sommigen erg moeilijk zijn om van de heidense Zondag viering terug te keren naar de Sabbat van God. 
Maar als de Messias terugkomt om op aarde te regeren, dan zal de Sabbat van God weer net zo ingesteld worden, zoals Hij deze heeft vastgesteld.
Wat betekent nu, De dag des Heeren?
Het hangt af van de oorsprong en hoe het vroeger gebruikt werd, hoe wij een woord of een uitdrukking kunnen verklaren. 
De verklaring van veel mensen, wordt gegeven aan de hand van een vooringenomen, op een dogma geïnspireerd, uitgangspunt. 
Het gebruik en de betekenis van een woord of uitdrukking, kan over een verloop van tijd veranderen.
Voor de betekenis van woorden en uitdrukkingen in de Bijbel, moeten wij naar het Schriftverband kijken en een verklaring vinden die daarin past.

De Zondag heeft voor velen een nostalgische belangrijkheid. Het is de dag van rust, kerkgang en sociale contacten. 

In het 'christelijke'' Europa vond de slachting plaats van miljoenen Joden. Veel joden kijken naar het christendom als een godsdienst van haat.

Veel gebruiken in de kerk hebben dus een antisemitische oorsprong die niet bijbels is. Jesjoea/Jezus is niet gekomen om de Tora/wet te ontbinden maar om te vervullen.
Bovenstaande gedachte gaat daarom veel dieper en verder dan alleen een dogmatische benadering op Israël en gaat ook veel verder dan alleen een belijdenis met de lippen. Het betekent breken met 18 eeuwen anti-joodse kerkleer, waarbij overigens vermeld moet worden dat niet álles fout is. 

Alles begint met de vraag die de niet-joodse Ruth stelde 'Uw volk is mijn volk' (Ruth 1) ? Het begint met de erkenning dat de bijbel in oorsprong een Joods boek is.

(Bovenstaand artikel is gedeeltelijk overgenomen van site www4.tpg.com.au/kapteyn/zatun.htm)

Het plaatsen van dit artikel wil niet zeggen dat wij de waarheid in pacht hebben. Het is daarom geenzins de bedoeling mensen te veroordelen of te kwetsen. Het is een ontdekkingstocht, met als doel Gods wil en Woord te verstaan.